การเข้ารหัส/ถอดรหัส Unicode

1. ยูนิโค้ดคือมาตรฐานชุดอักขระที่ออกแบบมาเพื่อให้มีระบบการเข้ารหัสที่เป็นหนึ่งเดียวสำหรับระบบการเขียนทั้งหมดในโลก

2. วัตถุประสงค์ของยูนิโค้ดคือการกำหนดจุดรหัสที่ไม่ซ้ำกันให้กับทุกตัวอักษร โดยไม่คำนึงถึงภาษา สัญลักษณ์ หรืออีโมจิที่ตัวอักษรนั้นสังกัดอยู่

3. ยูนิโค้ดใช้โค้ดพอยต์เพื่อแทนแต่ละตัวอักษร ช่วงของโค้ดพอยต์ครอบคลุมตั้งแต่ U+0000 ถึง U+10FFFF สามารถแทนตัวอักษรที่แตกต่างกันได้มากกว่า 1,114,000 ตัว

4. จุดรหัสโดยทั่วไปจะแสดงในรูปแบบเลขฐานสิบหก โดยมี 'U+' นำหน้า

5. ในภาษาโปรแกรม ตัวอักขระ Unicode สามารถแสดงได้โดยใช้ลำดับการหลบหลีก

6. ตัวอย่างเช่น ใน JavaScript \uXXXX (โดยที่ XXXX คือค่าเลขฐานสิบหกของจุดรหัส) สามารถใช้แทนอักขระใน Basic Multilingual Plane (BMP) ได้ ในขณะที่ \u{XXXXXX} ใช้แทนอักขระในระนาบอื่น